Membranen, ook celwanden genoemd, zijn de dunne vliesjes die de ruimte tussen de struts, de celbalken, opvullen. In vers geproduceerd koudschuim zijn de meeste membranen nog gesloten: de cellen zijn afgesloten holtes, zoals in een spons.
Voor gebruik als matrasmateriaal moeten de membranen worden opengebroken. Dit gebeurt via het crushproces: het verse schuimblok wordt door walsen geleid die het samendrukken en loslaten. De membranen scheuren open; de struts blijven intact. Het resultaat is een open celstructuur waarbij lucht vrij door het schuim kan stromen.
De mate van membraanopening bepaalt de ventilatie en het balg-effect van het eindproduct. Volledig geopende membranen geven maximale luchtdoorstroom; te veel gesloten membranen belemmeren de ventilatie en verhogen de slaaptemperatuur.
Surfactants, oppervlakteactieve stoffen die tijdens de productie worden toegevoegd, beïnvloeden of membranen spontaan openbreken tijdens het rijsproces. Een hogere surfactantconcentratie verlaagt de oppervlaktespanning van de membranen, wat spontane celopening bevordert. Crushing en surfactantconcentratie zijn complementaire productieparameters voor het instellen van de gewenste celopenheid.
Meer over hoe de celstructuur werkt: Hoe werkt de celstructuur van koudschuim?