Scorch is de thermische afbraak van de polyurethaanmatrix in het centrum van een koudschuimblok, veroorzaakt door overmatige reactiewarmte tijdens de productie. De reactie tussen polyol en isocyanaat is sterk exotherm. In een groot schuimblok loopt de kerntemperatuur op tot 150 tot 160 graden Celsius, terwijl de buitenkant snel afkoelt via de omgevingslucht.
De kern verliest warmte uitsluitend via geleiding door het schuim zelf. Schuim is een slechte warmtegeleider door de luchtbellen in de celstructuur, waardoor hitte lang in de kern blijft. Als de temperatuur te hoog oploopt en te lang aanhoudt, breken de polyurethaanverbindingen af. De kern verkleurt van normaal geel naar oranje, bruin of zwart. De mechanische eigenschappen zijn in de aangetaste zone permanent verminderd.
Scorch is herkenbaar bij het doorsnijden van het schuimblok: de verkleurde kern valt direct op ten opzichte van de normale buitenzone.
Fabrikanten beheersen het scorchrisico via drie parameters. Ten eerste de isocyanaat-index: een te hoge index verhoogt de reactiewarmte. Ten tweede de blokafmetingen: kleinere blokken geven de warmte sneller af. Ten derde de omgevingstemperatuur in de productieruimte: koelere omstandigheden verlagen de piektemperatuur in de kern.