Het crushproces is het mechanisch openbreken van de celwanden in het schuimblok direct na de productie. Dit wordt uitgevoerd door het verse schuimblok door een set walsen te leiden die het schuim samendrukken en vervolgens loslaten.
Zonder het crushproces blijft een groot deel van de celwanden intact als dichte membranen. Dit geeft het schuim een gesloten karakter: lucht kan niet vrij stromen, ventilatie is slecht en het balg-effect, de actieve luchtverplaatsing bij beweging, is nagenoeg afwezig.
Na het crushproces zijn de celwanden opengebroken, waardoor alleen het skelet van celribben, de struts, intact blijft. Dit geeft het schuim de open celstructuur die kenmerkend is voor HR-koudschuim: goede ventilatie, actief balg-effect en progressieve veerkracht.
Het crushproces beïnvloedt ook de anisotropie van het schuim: de richtingsafhankelijkheid van de mechanische eigenschappen. Koudschuim is van nature anisotroop, zachter in de richting van het rijzen dan loodrecht daarop. Crushen vermindert dit verschil gedeeltelijk.
De intensiteit van het crushproces is een productieparameter die de mate van celopening beïnvloedt. Te intensief crushen beschadigt de struts; onvoldoende crushen laat te veel gesloten celwanden intact.